Urban Exploration... of: de fantastische ontdekkingen van Pieter De Graeve...

Waarschuwing: organenrovers! - klik hier als je contact wil nemen met het detectivebureau RSearch

2008-03-07T16:18:00.006+01:00

Ik ontving onderstaande reactie op mijn foto's, en vind deze waarschuwing toch belangrijk genoeg om ze hier prominent "in the picture" te plaatsen, met een passende slideshow van de bewuste foto's.

Dit is de waarschuwing:

"Ik wil iedereen waarschuwen voor de afschuwelijke dingen die hier gebeuren, ik doe het langs deze weg want de politie durft niet, misschien zitten ze zelfs in het complot. We zijn nog niet zo lang samen maar het is wel echte liefde tussen mij en Dragomir. Hij is een Roemeen, illegaal, geraakt maar niet aan papieren. Een louche figuur bracht hem in contact met een gast die hem tegen betaling een vals paspoort beloofde. Verleden week moest hij daarvoor 500 euro naar deze fabriek brengen en de aanwijzingen volgen. Toen hij de volgende dag nog niet terug was, ben ik samen met zijn broer Florin op zoek gegaan. We zagen op de muur boven de trap "kijk eens boven" geschilderd, dit was zeker voor hem bedoeld. Eenmaal boven zagen we een pijl en toen we die volgden, kwamen we in een kamer waar verschillende brandkasten stonden. Boven de grootste brandkast stond opnieuw een pijl, Florin kroop in de kast en de deur viel achter hem dicht. Ik moest met al mijn gewicht op een hendel gaan hangen om de deur open te krijgen. Florin kwam lijkbleek naar buiten, achter de brandkast was een geheime ruimte waar hij niet Dragomir, maar wel een boodschap van hem had gevonden. Er stond op de muur geschreven: "Help me! Vervloekt zijn zij die hier achter ziten! Liesje, hopelijk zien we elkaar nog terug." De brandkast was een val en als ik er niet bij was geweest, zou Florin hetzelfde overkomen zijn. Sindsdien hebben we niks meer van Dragomir vernomen. Kan iemand ons helpen?

liesjezoektdragomir at hotmail.com"

Ik heb daarop als volgt gereageerd:

"Beste Liesje,
Je verhaal heeft mij zeer aangegrepen. Ik heb eventjes navraag gedaan en uit goede bron heb ik vernomen dat de politie in de fabriek een grote plas bloed heeft gevonden. Zelf heb ik daar al een scalpel en chirurgische handschoenen aangetroffen (zie ook de foto's op deze blogspot). De politie vreest dat je vriend het slachtoffer is geworden van organenrovers... Ga daar dus zeker niet in je eentje rondhangen! Veel kun je waarschijnlijk toch niet meer doen voor Dragomir. Ik wens je veel sterkte toe."

Waar bevindt zich de Buit van Borneo?

2008-02-08T19:58:00.000+01:00

Mogelijke bergplaatsen van de Buit van Borneo:

2008-02-08T19:45:00.001+01:00

Urban Graffiti Festival

2008-02-08T19:35:00.001+01:00

666 - of: Het Getal van het Beest

2008-02-08T19:24:00.000+01:00

Sterke Broodje Aap Verhalen? Stadssagen?

2008-02-08T18:53:00.000+01:00

Urban Graffiti: Ufo Crash!

2008-01-29T11:11:00.000+01:00

Klik op de titel om meer te weten te komen over de Buit van Borneo, die misschien op deze plekken verstopt is:

2008-01-16T17:52:00.001+01:00

Hou deze blogspot in de gaten, want hier gaan regelmatig foto's gepubliceerd worden van plaatsen waar mogelijk de Buit van Borneo werd verstopt!

Klik op deze titel om alles te weten te komen over Angelo Eliano en de Buit van Borneo:

2008-01-16T17:37:00.000+01:00

De Schim van Angelo Eliano:

Angelo Eliano - uit een fotosessie voor Bizar:

Op deze film lijken Angelo Eliano en zijn makker Mario Bruscetti hun zogenaamde "Buit van Borneo" ook ergens in de jungle van Maleisië te verstoppen. Maar is dat wel echt zo? Hebben zij dit filmpje niet veeleer gemaakt om mogelijke schattenjagers op een dwaalspoor te brengen en kan men zijn schattenjacht beter beginnen op een verlaten fabrieksterrein, ergens in Vlaanderen???

Urban Explorer

2008-01-16T16:58:00.000+01:00

Nandos Music maakte de muziek en de fotoclip "Urban Explorer". Je vindt Nandos Music als je klikt op de titel hierboven.

The Raven (Edgar Allan Poe, 1845)

Once upon a midnight dreary, while I pondered weak and weary,

Over many a quaint and curious volume of forgotten lore,

While I nodded, nearly napping, suddenly there came a tapping,

As of some one gently rapping, rapping at my chamber door.

'Tis some visitor,' I muttered, `tapping at my chamber door

- Only this, and nothing more.'

Ah, distinctly I remember it was in the bleak December,

And each separate dying ember wrought its ghost upon the floor.

Eagerly I wished the morrow; vainly I had sought to borrow

From my books surcease of sorrow - sorrow for the lost Lenore -

For the rare and radiant maiden whom the angels named Lenore

Nameless here for evermore.

And the silken sad uncertain rustling of each purple curtain

Thrilled me - filled me with fantastic terrors never felt before;

So that now, to still the beating of my heart, I stood repeating

'Tis some visitor entreating entrance at my chamber door -

Some late visitor entreating entrance at my chamber door;

This it is, and nothing more.'

Presently my soul grew stronger; hesitating then no longer,

`Sir,' said I, `or Madam, truly your forgiveness I implore;

But the fact is I was napping, and so gently you came rapping,

And so faintly you came tapping, tapping at my chamber door,

That I scarce was sure I heard you' - here I opened wide the door;

- Darkness there, and nothing more.

Deep into that darkness peering, long I stood there wondering, fearing,

Doubting, dreaming dreams no mortal ever dared to dream before

But the silence was unbroken, and the darkness gave no token,

And the only word there spoken was the whispered word, 'Lenore!'

This I whispered, and an echo murmured back the word, `Lenore!'

Merely this and nothing more.

Back into the chamber turning, all my soul within me burning,

Soon again I heard a tapping somewhat louder than before.

`Surely,' said I, `surely that is something at my window lattice;

Let me see then, what thereat is, and this mystery explore -

Let my heart be still a moment and this mystery explore;

'Tis the wind and nothing more!'

Open here I flung the shutter, when, with many a flirt and flutter,

In there stepped a stately raven of the saintly days of yore.

Not the least obeisance made he; not a minute stopped or stayed he;

But, with mien of lord or lady, perched above my chamber door -

Perched upon a bust of Pallas just above my chamber door -

Perched, and sat, and nothing more.

Then this ebony bird beguiling my sad fancy into smiling,

By the grave and stern decorum of the countenance it wore,

'Though thy crest be shorn and shaven, thou,' I said, `art sure no craven.

Ghastly grim and ancient raven wandering from the nightly shore -

Tell me what thy lordly name is on the Night's Plutonian shore!'

Quoth the raven, `Nevermore.'

Much I marvelled this ungainly fowl to hear discourse so plainly,

Though its answer little meaning - little relevancy bore;

For we cannot help agreeing that no living human being

Ever yet was blessed with seeing bird above his chamber door -

Bird or beast above the sculptured bust above his chamber door,

With such name as `Nevermore.'

But the raven, sitting lonely on the placid bust, spoke only,

That one word, as if his soul in that one word he did outpour.

Nothing further then he uttered - not a feather then he fluttered -

Till I scarcely more than muttered

`Other friends have flown before -

On the morrow he will leave me, as my hopes have flown before.'

Then the bird said, `Nevermore.'

Startled at the stillness broken by reply so aptly spoken,

`Doubtless,' said I, `what it utters is its only stock and store,

Caught from some unhappy master whom unmerciful disaster

Followed fast and followed faster till his songs one burden bore -

Till the dirges of his hope that melancholy burden bore

Of "Never-nevermore."

But the raven still beguiling all my sad soul into smiling,

Straight I wheeled a cushioned seat in front of bird and bust and door;

Then, upon the velvet sinking, I betook myself to linking

Fancy unto fancy, thinking what this ominous bird of yore -

What this grim, ungainly, ghastly, gaunt, and ominous bird of yore

Meant in croaking `Nevermore.'

This I sat engaged in guessing, but no syllable expressing

To the fowl whose fiery eyes now burned into my bosom's core;

This and more I sat divining, with my head at ease reclining

On the cushion's velvet lining that the lamp-light gloated o'er,

But whose velvet violet lining with the lamp-light gloating o'er,

She shall press, ah, nevermore!

Then, methought, the air grew denser, perfumed from an unseen censer

Swung by Seraphim whose foot-falls tinkled on the tufted floor.

`Wretch,' I cried, `thy God hath lent thee - by these angels he has sent thee

Respite - respite and nepenthe from thy memories of Lenore!

Quaff, oh quaff this kind nepenthe, and forget this lost Lenore!'

Quoth the raven, `Nevermore.'

`Prophet!' said I, `thing of evil! - prophet still, if bird or devil! -

Whether tempter sent, or whether tempest tossed thee here ashore,

Desolate yet all undaunted, on this desert land enchanted -

On this home by horror haunted - tell me truly, I implore -

Is there - is there balm in Gilead? - tell me - tell me, I implore!'

Quoth the raven, `Nevermore.'

`Prophet!' said I, `thing of evil! - prophet still, if bird or devil!

By that Heaven that bends above us - by that God we both adore -

Tell this soul with sorrow laden if, within the distant Aidenn,

It shall clasp a sainted maiden whom the angels named Lenore -

Clasp a rare and radiant maiden, whom the angels named Lenore?'

Quoth the raven, `Nevermore.'

`Be that word our sign of parting, bird or fiend!' I shrieked upstarting -

`Get thee back into the tempest and the Night's Plutonian shore!

Leave no black plume as a token of that lie thy soul hath spoken!

Leave my loneliness unbroken! - quit the bust above my door!

Take thy beak from out my heart, and take thy form from off my door!'

Quoth the raven, `Nevermore.'

And the raven, never flitting, still is sitting, still is sitting

On the pallid bust of Pallas just above my chamber door;

And his eyes have all the seeming of a demon's that is dreaming,

And the lamp-light o'er him streaming throws his shadow on the floor;

And my soul from out that shadow that lies floating on the floor

Shall be lifted - nevermore!